Hoe je kleuter zelfstandig de boom inklimt zonder dat jij in paniek schiet of angstig wordt dat je kind gaat vallen

Hoe je kleuter zelfstandig de boom inklimt zonder dat jij in paniek schiet of angstig wordt dat je kind gaat vallen

Hoe je kleuter zelfstandig de boom inklimt zonder dat jij in paniek schiet of angstig wordt dat je kind gaat vallen

Door het vele dragen en beschermen van kinderen ontwikkelen kinderen het vasthoud-reflex en de spierkracht om zichzelf op te vangen niet goed of nauwelijks. Ouders maken dit probleem alleen maar groter door angst te hebben voor het vallen. Om dit te voorkomen gaan ze gaan proberen om ‘enge’ situaties voor te zijn door te roepen “Pas op, kijk uit…” en nodigen de kinderen helemaal niet uit om hun vasthoud-reflex en spierkracht te ontwikkelen door een kind bijvoorbeeld zelfstandig in een boom te laten klimmen.

Vaak worden ouders alleen al bang bij de gedachte dat hun kleuter zelfstandig zonder hulp de hoogte in gaan. Of dat nou een boom, een klimrek of een trap is.
Waarom? Omdat we als ouders weten ‘mijn kleuter heeft de kracht en het inzicht niet om zich veilig te houden.’Maar hoezo niet? Wat kan je als ouders doen om juist wel die kracht en inzicht te geven.

Ik ga je 7 tips geven waarin je dit vasthoud-reflex, kracht en lol met vallen kan stimuleren

Tip 1: kracht opbouwen

Zou het niet fanatisch zijn als jouw peuter/kleuter gestimuleerd wordt om zelf vast te gaan houden. Hierdoor wordt de kracht en vasthoud-reflex opgebouwd en kan je peuter/kleuter daadwerkelijk zichzelf vasthouden. Maak van draag momenten, vasthoud momenten. Draag jij je kind op je rug, nodig het dan uit om het kind jouw vast te houden. Zeker korte momenten zoals de trap omhoog/beneden zijn hier geschikt voor. Vertrouw je het nog niet, houdt dan je handen dan onder het kind, zonder aan te raken. Mocht het kind dan toch loslaten, dan vang je het alsnog op.

Tip2: Vallen is niet fout, maar is feedback

Vallen heeft ook een functie. Je leert als kind dat vallen niet fout, maar feedback is. Hierdoor leert het kind om het anders te doen zodat het wel lukt. Door op jonge leeftijd veel te vallen, leer je ook hoe je veilig moet vallen. Hierdoor ontstaat er een reflex om jezelf op te vangen of juist vast te houden aan dichtstbijzijnde mogelijkheid. Zeker in het gras, op het bed of bank zijn fijne plekken om te vallen.

Tip 3: Geen paniek bij ‘simpele’ valpartijen

Vallen kan alleen een feedback functie krijgen als de angst en de lading rondom het vallen weg genomen wordt door de ouders. Als jij als ouder schrikt, zal het kind leren dat er net iets engst is gebeurd. Maak daarom van vallen geen drama. Vindt je kind vallen eng en huilt het snel, beaam dit dan niet door je kind direct op te tillen en te troosten. Kijk of je er rustig naar toe kan lopen en zie wat het kind nodig heeft. ‘jij bent goed gevallen, doet het zeer, waar dan? ‘was je geschrokken, ik zie hele grote tranen’ ‘zal ik er een kus op geven is het dan over of heb je een stevige knuffel nodig?’ ‘Kan je zelf proberen op te staan, hier is mijn hand, ik help je!’ ‘Ik zie dat je nog heel hard moet huilen, hier is mijn schoot, kom maar helemaal uithuilen’. Laat het kind uit eigen beweging dan naar je toe komen. Hierdoor maak je een onderscheid tussen simpele valpartijen en ernstige valpartijen, waarbij er anders gehandeld moet worden.

Tip 4: Laat kinderen het zelf doen

Laat kinderen ergens hun best voor doen. Zeker momenten dat fysiek zwaar voor hun is, daag je ze uit om alles op alles te zetten. Ouders die meteen ingrijpen, soms al voordat kinderen het proberen, maken kinderen afhankelijk. Zeker kinderen die snel opgeven worden op deze manier beloond. Laat de innerlijke motivatie werken, hierdoor zetten ze alles op alles is en doen ze het helemaal zelf. Dit zijn ook de momenten waarop kracht wordt opgebouwd. Kijk eens hoe trots ze zijn als ze het helemaal zelf hebben gedaan!

Tip 5: Zet Kinderen minder vaak voor digitale schermen

Zet kinderen minder snel voor de tv, computer of tablet. Kinderen ervaren fysiek en emotioneel met hun lichaam en op deze manier klopt de werkelijkheid niet met wat er daadwerkelijk is. Wat ze zien kunnen ze niet verbinden met hun lichaam. Daarnaast hebben schermen een zuigkracht waardoor kinderen uren achter een scherm kunnen zitten en geen interactie aan gaan met hun (sociale) omgeving. Juist deze interactie is goed voor ontwikkeling voor eigen motoriek, maar ook voor inlevingsvermogen en fantasie.

Tip 6: Laat kinderen vrij en fantasierijk spelen

Veel speelgoed is vaak voorbedacht en laat niks aan de verbeelding over. Zoals een lego pakket waar je één boot van kunt maken. Is niet fout, maar biedt kinderen ook neutraal speelgoed aan waarvan ze zelf kunnen bedenken wat het is. Dagelijkse huis, tuin, keuken spullen zijn hier heel geschikt voor. Denk aan dekens, theedoeken, pannen, een pollepel, aarde, takken etc. Kinderen maken van dekens een tent, een theedoek een vlak, een pollepel wordt een staf en buiten spelen ze met zand, stenen en takken. Doordat hun fantasie gaat leven, krijgen ze volledige aandacht voor het spel en gaan ze motorische uitdagingen aan zoals een zware tak of deken verslepen niet uit de weg. Ga dit wederom niet voor de kinderen doen. Laat ze zelf bedenken en zelf bouwen of verslepen.

Tip 7: Je kan niet alles voor je kind behouden en dat is goed zo

Doordat we te veel vóór kinderen doen, soms te beschermend zijn, creëren we juist een meer onveilige situaties. Door het kind van allerlei tegenslagen of ongelukken te behoeden, leert die niet het verschil tussen onveilig en veilig. Doordat die het simpel weg het verschil niet veel heeft ervaren. Hierdoor zijn kinderen minder zelfredzaam en gebeuren er juist meer ongelukken. Ook angstige blikken van ouders kunnen kinderen voorzichtig maken en daardoor angst creeeren, waardoor ze terughouden worden

Terug naar de situatie van de boom en de angst die ouders hebben als hun kleuter erin klimt

Kinderen die veel spelen, fysiek uitgedaagd worden, vallen leuk vinden, ontwikkelen een goed lichaamsbewustzijn. Hierdoor hebben ze daadwerkelijk de kracht om in de boom te klimmen. Maar voelen ze ook sneller aan wanneer het gevaarlijk wordt doordat ze het niet meer houden en kunnen ze hierna handelen. ‘Oef toch iets te hoog, ik ga naar beneden ‘ of ze schakelen op tijd hulp in voordat ze daadwerkelijk vallen. Doordat ze hun eigen fysieke grens beter aanvoelen

Momenteel zijn kinderen te weinig motorisch uitdagend bezig en dat zie je terug in de cijfers.

Niet voor niets kwam RTLNieuws met de grafieken dat er 35% meer botbreuken zijn bij 10 jarige dan vroeger. De verklaring die hiervoor werd gegeven was dat deze kinderen niet wisten hoe ze moesten vallen omdat ze dat niet hadden geleerd op jonge leeftijd. Een uurtje voetballen of hockey was niet helpend. Kinderen missen motorische uitdagingen en waren te weinig buiten waren de harde woorden. Ik zie het in mijn cursus en workshop ook naar voren komen. Kinderen die niet goed kunnen vasthouden of ouders die het graag voor ze willen doen. Op moment dat kinderen deze kracht eenmaal hebben ontwikkeld, krijg ik van ouders terug dat hun kind nu veel vaker de kracht inzet. Ze vinden het leuk om zelf vast te houden en willen niet meer naar boven gedragen worden.

Het is goed om dit al op jonge leeftijd het vasthoud- reflex te stimuleren. Zodat kinderen minder snel vallen en als ze vallen, dat ze weten hoe ze zichzelf moet redden, zodat de schade beperkt blijft. Door deze 7 tips stimuleer je dit en door de Contakids cursus of workshop te doen krijg je extra handvatten om dit te oefenen. Die je daarna ook thuis voort kunt zetten.

Want is het niet fijn als je lekker in het zonnetje kunt zitten en zonder angst kunt genieten van het spel van je kinderen in en rondom de boom

Heb je wat gehad aan de tips, ik hoor graag hoe het heeft uitgepakt en welke inzichten je hebt opgedaan!

Schrijver: Nikki Rasing, Contakids docente
Foto: Suzanne Jutzeler

Niks willen missen, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief via het contact formulier

 

 

Leave a Reply